Mijn naam is Tonny van Vlaenderen en woon in het plaatsje Sluiskil, provincie Zeeland.

Ik ben getrouwd en heb twee kinderen.

Al van jongs af aan was ik onder de indruk van die mooie vogel, de GRASPARKIET.

Zijn vele kleuren in combinatie met zijn mooie postuur maken hem een lust voor het oog.

Ongeveer van mijn tiende jaar begon ik met een viertal koppels grasparkieten die ik had gekregen van mijn neef.

Ze waren gehuisvest in een kooi die aan de muur hing. Na een paar jaar werd de kooi al gauw te klein en na wat zeuren bij

mijn vader, werd mijn eerste voliere gebouwd. Het geheel bestond uit betonnen palen en platen een dak van balken en wat

gaas. Tevens was er een nachthok voorzien in de daarnaast gelegen berging. En zo kon ik beginnen met het "echte werk".

Ik kocht wat koppels bij van Izaak de Reu, een man waar ik veel van heb geleerd en later nog jaren aan huis kwam om vogels

te kopen. In 1976 werd ik lid van de Sasse Vogelvrienden onder de vlag van de N.B.v.V. Ik speelde hier mijn eerste wedstrijd

en won meteen mijn eerste beker, een 1e prijs met een lichtgoene man, vanaf toen werd ik alleen maar fanatieker. Hierdoor

werd mijn 1e voliere te klein, en de voormalige konijnenstal van mijn vader werd omgebouwd, en zo ontstond mijn 2e voliere.

In 1988 trouwde ik met mijn huidige vrouw en ging in Sluiskil wonen. Nadat het huis hier en daar wat was verbouwd, moest

ook hier een nieuwe voliere komen. Na een maand of vier was deze klaar en de vogels werden overgeplaatst naar Sluiskil.

Nog steeds kweek ik in deze voliere mijn grasparkieten, en niet zonder succes. Vele Regiokampioenschappen werden

behaald, maar ook Zeeuwse en Nederlandse titels.

In principe kweek ik alle kleuren, maar mijn voorkeur gaat uit naar de Lutino's.

In 1988 werd ik door de plaatselijke vereniging gevraagd om het bestuur te komen versterken, inmiddels ben ik al weer vele

jaren secretaris van "de Sluiskilse Vogelvrienden".

Sinds vorig jaar (2006) ben ik ook lid geworden van de NGC.

Ik hoop dat ik nog vele jaren van deze mooie hobby mag genieten.

Groeten : Tonny van Vlaenderen